Często spotykanym schorzeniem jest wrastanie paznokci (onychocryptosis). Prawdopodobnie dochodzi do niego wskutek mikrourazów, nieprawidłowego skracania płytki paznokciowej, noszenia niewłaściwego obuwia, a także w wyniku szczególnych predyspozycji genetycznych. W celu zlikwidowania tego problemu stosuje się tamponadę, klamry korekcyjne i klinowate docinanie płytek skalpelem. W przypadku zaawansowanych postaci schorzenia, nie poddających się leczeniu zachowawczemu konieczna jest interwencja chirurgiczna. Polegała ona tradycyjnie na wycięciu części płytki paznokciowej wraz z macierzą i łożyskiem (zabieg Emmeta). Ostatnio wprowadzono do lecznictwa mniej inwazyjne metody chirurgiczne polegające na wycięciu jedynie bocznych części płytki paznokciowej oraz na częściowym zniszczeniu mechanicznym i chemicznym bocznych części macierzy i łożyska poprzez łyżeczkowanie i stosowanie kaustycznych środków chemicznych (matricektomia fenolowa). Takie postępowanie pozwala na znacznie łagodniejszy przebieg pooperacyjny i powrót do pracy najczęściej po 3 dniach.