Patologiczne poszerzenie żył kończyn dolnych, zarówno tych o większej średnicy (żylaki), jak i tych najmniejszych ( żylaki siateczkowate ) stanowią częsty problem występujący zwykle u kobiet w średnim wieku. Jest ono zwykle związane z genetycznie uwarunkowanym osłabieniem ścian naczyń żylnych. Stosowane współcześnie leczenie farmakologiczne jest w wielu przypadkach skuteczne. Niemniej w zaawansowanych stadiach choroby wobec możliwości wystąpienia niekorzystnych powikłań, zaleca się radykalne postępowanie inwazyjne ( operacja, obliteracja). Dzięki wprowadzeniu zminiaturyzowanych narzędzi chirurgicznych możliwe jest precyzyjne usuwanie żył o małej średnicy. Najmniejsze zmiany o typie żylaków siateczkowatych stanowią domenę leczenia obliteracyjnego (zastrzyki donaczyniowe powodujące zamknięcie światła naczyń). Zabiegi wykonuje się w znieczuleniu ogólnym, nadoponowym lub miejscowym zależnie od ich planowanej rozległości. Po zabiegach na układzie żylnym stosujemy opaskę uciskową, bądź rajstopy uciskowe przez miesiąc. Do możliwych powikłań zalicza się krwiak, zakażenie, ubytki skóry, nieestetyczne blizny skórne. Komplikacje te mogą przedłużyć leczenie, mogą także wymagać ponownego zabiegu.

Absencja
Po usunięciu dużych żylaków powrót do pracy następuje zwykle po około 10 dniach, po obliteracji drobnych żyłek nie jest konieczna przerwa w pracy.