| strona główna > zabiegi  
Odsysanie tkanki tłuszczowej (liposukcja) Liposukcja jest metodą operacyjną pozwalająca na kształtowanie podskórnej tkanki tłuszczowej z pozostawieniem jedynie niewielkich blizn skórnych. Metoda ta ma zastosowanie przede wszystkim w modelowaniu bioder, ud, pośladków, brzucha oraz rzadziej - ramion czy podbródka. Zabieg ten wykonywany jest w znieczuleniu miejscowym, nadoponowym lub ogólnym, zależnie od jego rozległości. Tkankę tłuszczową nasącza się dużą ilością specjalnego roztworu, ułatwiającego późniejsze modelowanie, oraz zmniejszającego do minimum utratę krwi (tzw. metoda mokra, obrzękowa). Następnie poprzez cięcia skórne o długości 3-4 mm wprowadza się specjalne kaniule podłączone do urządzenia ssącego. Podczas jednego zabiegu można w ten sposób odessać do 3 litrów półpłynnej tkanki tłuszczowej. Opatrunki wchłaniające wysięk stosuje się przez kilka dni. Po zabiegu bardzo ważne jest nieprzerwane noszenie ubioru uciskowego przez miesiąc oraz masaże. W wyniku odsysania usuwa się na stałe znaczną liczbę komórek tłuszczowych. Obszary poddane temu zabiegowi, nawet po zwiększeniu całkowitej wagi ciała, trudniej powracają do poprzednich zniekształceń. Nie oznacza to jednak, że ponowne tycie jest niemożliwe, przeciwnie, należy stosować się po operacji do zaleceń dietetycznych oraz prowadzić higieniczny tryb życia. Możliwe są następujące powikłania: zakażenie, krwiaki, przedłużone wysięki surowicze, zatory tłuszczowe. Powikłania te są rzadkie, a ich korekcja, bądź leczenie pozwala uzyskać korzystne wyniki końcowe.
Powrót do pracy możliwy jest zwykle po upływie około 7 dni.
| strona główna > zabiegi  
Plastyka brzucha Plastykę powłok brzusznych wykonuje się w celu usunięcia nadmiaru zwiotczałej skóry i tkanki podskórnej, powstałego w wyniku przebytej ciąży, znacznej utraty wagi ciała lub w wyniku procesów starzenia. Przeprowadza się go w znieczuleniu ogólnym, lub nadoponowym. Po operacji uzyskuje się zwiększenie napięcia i spłaszczenie powłok, pozostaje jednak linijna blizna podbrzusza, oraz okrągła blizna wokół pępka. Po zabiegu należy się spodziewać uczucia nadmiernego napięcia powłok brzucha, dokuczliwego przez kilka pierwszych dni i utrzymującego w mniejszym nasileniu przez kilka tygodni. Opatrunki stosuje się zwykle około 2 tygodni. Dreny usuwa się między drugim a siódmym dniem, szwy - po siedmiu dniach po zabiegu. Po operacji wskazane są masaże brzucha, szczególnie blizn pooperacyjnych, także z zastosowaniem specjalnych preparatów powodujących ich zmiękczenie. Przez okres dwóch miesięcy po zabiegu wskazane jest stosowanie ubioru uciskowego. Do możliwych powikłań należą zakażenia, przedłużony wyciek treści surowiczej, opóźnienie gojenia się rany pooperacyjnej oraz nieestetyczny wygląd blizny podbrzusza, mogącej wymagać późniejszej korekcji.
Przeciętny okres absencji w pracy wynosi około 10 dni.
| strona główna > zabiegi  
Powiększanie piersi Współcześnie w celu powiększenia piersi stosuje się wszczepienie wewnętrznych protez piersi. Zabieg przeprowadza się w znieczuleniu ogólnym. Protezę wprowadza się przez cięcie skórne o długości 2-5 cm zlokalizowane w fałdzie pod piersią, pod pachą lub też na granicy otoczki brodawki piersi i otaczającej ją skóry. Wszczep umieszczany jest w loży przed lub pod mięśniem piersiowym większym. Torebka protez, gładka lub chropowata, wykonana jest z tworzyw sztucznych, a ich środek wypełniony jest solą fizjologiczną, hydrożelem bądź silikonem. Dreny usuwa się zwykle w 2 - 4 dniu a szwy w 10-14 dniu po operacji. Opatrunki utrzymuje się zwykle około 10 -14 dni. Następnie, przez okres około miesiąca, wskazane jest ciągłe noszenie dobrze dopasowanego biustonosza. W ciągu trzech pierwszych miesięcy wskazane jest samodzielne intensywne masowanie piersi, również stosowanie specjalnych preparatów (maści, kremy) zmiękczających blizny. Po operacji możliwe jest karmienie piersią. Do możliwych komplikacji zabiegu należy zaliczyć: krwiak, zakażenie oraz wytworzenie wokół protezy otoczki łącznotkankowej, "wewnętrznej blizny" która w przypadku nadmiernego rozwinięcia, może spowodować stwardnienie piersi. Taka sytuacja zdarza się rzadko, niemniej zmusza do podjęcia leczenia, w tym również leczenia operacyjnego.
Powrót do pracy jest zwykle możliwy po około 7 dniach od zabiegu.
| strona główna > zabiegi  
Uniesienie lub zmniejszenie piersi Zbyt duże piersi mogą, szczególnie u kobiet o delikatnej budowie, na skutek znacznego obciążenia kręgosłupa, prowadzić do silnych bólów pleców i ramion. Zniekształcenie piersi może mieć miejsce na skutek zmian hormonalnych, związanych z ciążą i karmieniem. Operacje zmniejszenia, bądź / i uniesienia piersi, mające prowadzić do uzyskania pożądanej wielkości i kształty piersi wykonuje się w znieczuleniu ogólnym. Podczas operacji wycina się nadmiary skóry, tkanki podskórnej i gruczołu, a nowy kształt piersi modeluje się poprzez odpowiednie zeszycie pozostawionych tkanek. Może się okazać konieczne wykonanie rozległych cięć i co za tym idzie pozostawienie stosunkowo długich blizn pooperacyjnych. Brzegi skórny zamyka się delikatnymi szwami. Dreny wyjmuje się w drugiej -czwartej dobie, szwy usuwa się etapowo po siódmej dobie po zabiegu, opatrunek stosowany jest zwykle przez dziesięć dni. Należy przez miesiąc nosić w dzień i w nocy ciasno dopasowany biustonosz. Po uzyskaniu zagojenia wskazane jest samodzielne masowanie piersi, szczególnie blizn skórnych, z zastosowaniem specjalnych preparatów. Komplikacje mogące towarzyszyć tym zabiegom to: krwiaki, zakażenie, upośledzone gojenie rany, niekorzystne kosmetycznie blizny, mogące wymagać późniejszej korekcji.
Powrót do pracy możliwy jest zwykle około 10 dnia po zabiegu operacyjnym.
| strona główna > zabiegi  
Korekcja powiek Zwiotczenie powiek jest przede wszystkim wynikiem zmian wstecznych włókien kolagenowych i elastycznych skóry. Celem operacji jest usunięcie sfałdowania górnych powiek, worków powiek dolnych, oraz drobnych zmarszczek wokół oczu. Zabieg przeprowadza się zwykle w znieczuleniu miejscowym, często także w asyście anestezjologa (tzw. sedacja). Cięcia skórne prowadzi się w naturalnych fałdach, równoległych do brzegów powiek. Usuwa się nadmiar skóry, a czasami także fragmenty tłuszczu okołogałkowego. Ranę zamyka się delikatnymi szwami. Po zabiegu występuje niewielkie przesączania krwi i obrzęk. Przez kilka dni należy stosować wilgotne, zimne okłady z kwasu bornego. W ciągu pierwszych trzech dni powieki mogą wykazywać niedomykalność, dolna powieka i zewnętrzny kąt oka mogą niecałkowicie przylegać do gałki ocznej. Objawy te ustępują zwykle w ciągu kilku kolejnych dni. Szwy usuwa się od 4 do 7 dnia po operacji. Do możliwych powikłań zalicza się przerost blizn mogący wymagać ponownego zabiegu.
Powrót do pracy możliwy jest zwykle po tygodniu.
| strona główna > zabiegi  
Korekcja odstających uszu Uszy odstają zwykle z powodu zbytniego spłaszczenia chrząstki małżowin usznych. Ponieważ wzrost małżowiny usznej do piątego roku życia jest prawie zakończony, można podejmować operację jeszcze przed rozpoczęciem szkoły podstawowej. Przeprowadza się ją zwykle w znieczuleniu miejscowym, także w asyście anestezjologa (tzw. sedacja). Cięcie skórne znajduje się na tylnej powierzchni małżowiny usznej. Nadmiar chrząstki jest usuwany, a jej pozostała część jest odpowiednio modelowana i mocowana we właściwym położeniu. Skórę zamyka się cienkimi szwami wchłanialnymi, nie wymagającymi późniejszego usuwania. Opatrunki pooperacyjne utrzymuje się przez tydzień. Po zabiegu przez kilka tygodni należy chronić uszy przed urazami oraz przemarznięciem. Przez miesiąc w nocy należy nakładać na głowę opaskę uciskową, co ma na celu zabezpieczenie przed przypadkowym urazem uszu podczas snu. W rzadkich przypadkach blizna za uchem może ulec przerostowi, nie zawsze też udaje się osiągnąć całkowitą symetrię; tego rodzaju problemy mogą wymagać przeprowadzenia ponownego zabiegu operacyjnego.
Okres absencji w pracy, bądź szkole wynosi zwykle około tygodnia.
| strona główna > zabiegi  
Korekcja nosa Do najczęściej spotykanych form zniekształceń nosa zalicza się: nadmierny garb chrzęstno-kostny, zapadnięcie lub skrzywienie grzbietu nosa, poszerzenie, rozdwojenie, lub wystawanie czubka nosa. Czasami współistnieje również skrzywienie przegrody nosowej, powodujące upośledzenie oddychania. W przypadkach szczególnie nasilonych zniekształceń nosa nie zawsze jest możliwe uzyskanie korzystnych efektów w wyniku jednej operacji. Zabiegi korekcji nosa przeprowadza się w znieczuleniu miejscowym, lub ogólnym, zależnie od planowanej rozległości. Z cięć wewnątrz nosa usuwa się nadmiary kości i chrząstki, oraz modeluje elementy szkieletu nosa. W miejscach przeprowadzonych cięć skóry i błony śluzowej zakłada się szwy wchłanialne, nie wymagające wyjmowania. Do przewodów nosowych zakłada się tampony, a na nos- modelujący, sztywny opatrunek z tworzywa sztucznego, bądź metalu. Tampony usuwa się w drugiej dobie po operacji, opatrunek zewnętrzny utrzymuje się przez 7-10 dni. Po operacji występują zwykle obrzęki i zasinienia powiek i policzków, również nos może być po zdjęciu opatrunku ochronnego spuchnięty. Z powodu obrzęku śluzówek oddychanie przez nos może być początkowo utrudnione. Może nastąpić osłabienie czucia nosa i górnej wargi, ustępujące zwykle po kilku tygodniach. Do możliwych powikłań zalicza się nadmierne krwawienia, zakażenia, otarcia skóry w miejscu ucisku sztywnym opatrunkiem. W miejscach cięć kostnych może dojść do nadbudowy tkanki kostnej i powstania nadmiernego uwypuklenia. Wszczepione kości i chrząstki mogą ulec przemieszczeniu. Te komplikacje nie są częste, mogą jednak wymagać powtórnej operacji. Pierwszego dnia po zabiegu należy pozostawać w łóżku z głową uniesiona wyżej. Stosowanie zimnych okładów zmniejsza krwiaki i obrzęki. W ciągu następnych kilku dni nie należy zbyt aktywnie usuwać wysięku z nosa. Po zdjęciu opatrunku zewnętrznego można pokryć skórę makijażem. Przez trzy miesiące należy unikać urazów przegrzewania i oziębiania. Nos po operacji jest szczególnie wrażliwy na urazy, toteż należy zachować ostrożność podczas uprawiania sportów, niewskazane jest też przed upływem 3 tygodni noszenie okularów. Istotne jest intensywne masowanie nosa od trzeciego tygodnia po operacji, co umożliwia szybszą likwidację obrzęków i zmiękczenie powstających często stwardnień (wewnętrznych blizn). Ostateczną formę nos uzyskuje najwcześniej po upływie pół roku.
Powrót do pracy jest zwykle możliwy po 2 tygodniach.
| strona główna > zabiegi  
Korekcja blizn Operacyjną korekcję blizn zalecana jest w przypadkach, gdy blizny są nadmiernie uwypuklone, prowadzą do upośledzenia ruchomości lub też zaburzeń wzrostu poszczególnych okolic ciała, bądź też gdy nie są akceptowane przez pacjenta. Każda korekcja blizny poprzez jej wycięcie i zeszycie pociąga za sobą jednak powstanie nowej blizny. Celem operacji jest, by była ona możliwie korzystna kosmetycznie. Operacje przeprowadza się w znieczuleniu miejscowym, bądź ogólnym, zależnie od rozległości blizn. W pojedynczych przypadkach może być wystarczające proste wycięcie i precyzyjne zeszycie. Zwykle jednak, należy bliznę wydłużyć i zmienić jej kierunek, co osiąga się za pomocą specjalnych technik chirurgicznych. Nierówne powierzchnie blizn mogą być przynajmniej częściowo spłaszczone za pomocą szlifowania skóry (dermabrazja). Po operacji należy unikać intensywnego opalania przez okres 3 miesięcy. Często stosowanym sposobem leczenia blizn przerosłych, bądź tzw. bliznowców są zastrzyki specjelnych preparatów farmakologicznych powodujące ich zmiękczenie i spłaszczenie W celu zapobieżenia ponownemu rozrostowi blizn stosuje się: intensywne masaże, preparaty zewnętrzne do wcierania w bliznę (zawierające wyciągi z cebuli), specjalne ubiory uciskowe, samoprzylepne folie silikonowe oraz szereg innych metod wspomagających. Bardzo istotne jest stosowanie się do zaleceń postępowania pooperacyjnego. Efekt ostateczny można oceniać zwykle najwcześniej po roku od operacji. Możliwe komplikacje to: zakażenie rany, krwiak, rozejście szwów, nieestetyczne blizny, mogące wymagać ponownej korekcji.
W przypadku drobnych zabiegów zwolnienie z pracy może w ogóle nie być konieczne, po rozległych - może trwać do kilku tygodni.
| strona główna > zabiegi  
Żylaki kończyn dolnych Patologiczne poszerzenie żył kończyn dolnych, zarówno tych o większej średnicy (żylaki), jak i tych najmniejszych ( żylaki siateczkowate ) stanowią częsty problem występujący zwykle u kobiet w średnim wieku. Jest ono zwykle związane z genetycznie uwarunkowanym osłabieniem ścian naczyń żylnych. Stosowane współcześnie leczenie farmakologiczne jest w wielu przypadkach skuteczne. Niemniej w zaawansowanych stadiach choroby wobec możliwości wystąpienia niekorzystnych powikłań, zaleca się radykalne postępowanie inwazyjne ( operacja, obliteracja). Dzięki wprowadzeniu zminiaturyzowanych narzędzi chirurgicznych możliwe jest precyzyjne usuwanie żył o małej średnicy. Najmniejsze zmiany o typie żylaków siateczkowatych stanowią domenę leczenia obliteracyjnego (zastrzyki donaczyniowe powodujące zamknięcie światła naczyń). Zabiegi wykonuje się w znieczuleniu ogólnym, nadoponowym lub miejscowym zależnie od ich planowanej rozległości. Po zabiegach na układzie żylnym stosujemy opaskę uciskową, bądź rajstopy uciskowe przez miesiąc. Do możliwych powikłań zalicza się krwiak, zakażenie, ubytki skóry, nieestetyczne blizny skórne. Komplikacje te mogą przedłużyć leczenie, mogą także wymagać ponownego zabiegu.
Po usunięciu dużych żylaków powrót do pracy następuje zwykle po około 10 dniach, po obliteracji drobnych żyłek nie jest konieczna przerwa w pracy.
| strona główna > zabiegi  
Korekcja wiotkości skóry twarzy i szyji W miarę upływu lat dochodzi do zmian degeneracyjnych w obrębie włókien kolagenowych i elastycznych skóry, prowadzących do zwiotczenia skóry twarzy. Celem operacji jest usunięcie nadmiaru skóry i spłycenie zmarszczek i fałdów, szczególnie w dolnej części twarzy i na szyi. Nie można jednak przywrócić za pomocą zabiegu operacyjnego pierwotnej elastyczności skóry. Zabieg przeprowadza się w znieczuleniu miejscowym, często wspomaganym znieczuleniem ogólnym dożylnym. Typowe cięcie skórne biegnie w skórze owłosionej głowy w okolicy skroniowej, schodzi przed małżowinę uszną, okrąża jej dolny biegun, a następnie biegnie z tyłu małżowiny i kończy się w skórze owłosionej głowy - za uchem. Skóra twarzy i szyi oddzielana jest od tkanek głębszych, następnie naciągana w kierunku górno - tylnym, a jej nadmiar - usuwany. W niektórych przypadkach preparowana i napinana jest także powięź mięśni mimicznych twarzy (SMAS). Brzegi skóry są precyzyjnie zeszywane. Dreny wyjmowane są w 2-3 dniu, szwy usuwa się zwykle w kilku etapach, od 5 do 14 dnia po operacji. Opatrunki stosuje się przez okres siedmiu do dziesięciu dni. Bezpośrednio po operacji może dojść do obrzęku, niewielkich wycieków krwi oraz narastania uczucia napięcia, szczególnie za uszami. Przez kilka miesięcy mogą występować zaburzenia czucia w bezpośrednim sąsiedztwie blizn oraz na policzkach. Ostateczny efekt zabiegu należy oceniać najwcześniej po trzech miesiącach od operacji. Do rzadkich powikłań należy zaliczyć wystąpienie krwiaka, zmuszającego czasami do ponownego zabiegu.
Absencja w pracy wynosi zwykle około 7 dni.
| strona główna > zabiegi  
Dermabrazja (ścieranie skóry), laserabrazja Dermabrazja, czyli mechaniczne ścieranie skóry stosowane jest w przypadku blizn potrądzikowych, pooparzeniowych, powierzchownych przebarwień i tatuaży, a także drobnych zmarszczek niektórych okolic twarzy. W przypadku trądzika czynne zmiany ropne powinny być przed zabiegiem wyleczone. Zabieg dermabrazji wykonuje się w znieczuleniu miejscowym lub ogólnym, zależnie od przewidywanej rozległości oraz głębokości. Za pomocą specjalnego aparatu ścierającego usuwa się powierzchowne warstwy skóry (naskórek oraz powierzchowną warstwę skóry właściwej), pozostawiając głębsze warstwy zawierające gruczoły łojowe i potowe, oraz mieszki włosowe. Nowoczewsnym narzędziem, umożliwiającym kontrolowane złuszczanie skóryjest laser CO2. Tzw. laserabrazję wykonuje się zwykle w celu spłycenia drobnych zmarszczek skóry twarzy. Po zabiegu zakłada się na skórę opatrunki ochronne (maściowe bądź foliowe). Odbudowa naskórka następuje w ciągu 5 do 10 dni. W przypadku bardziej nasilonych zmian, np. głębokich blizn potrądzikowych należy powtórzyć zabieg po kilku miesiącach. Po dermabrazji, czy laserabrazji blizny stają się mniej widoczne, niemniej ich całkowita likwidacja jest niemożliwa. Zaczerwienienie skóry utrzymuje się zwykle 2 - 3 tygodni, a wyjątkowych przypadkach może trwać do kilku miesięcy. Należy wystrzegać się intensywnego opalania przez przynajmniej trzy miesiące.
Powrót do pracy następuje zwykle w okresie tygodnia do dwóch tygodni po zabiegu.
| strona główna > zabiegi  
Korekcja pajączków naczyniowych, naczyniaków gwiaździstych, teleangiektazji Często, wraz z postępem zmian degeneracyjnych skóry pojawiają się na skórze naczyniaki gwiaździste, pajączki naczyniowe i teleangiektazje stanowiące lokalne nagromadzenie naczyń kapilarnych o rozszerzonym świetle i przerośniętych ścianach. Stanowią one czasami, szczególnie przy lokalizacji na twarzy, poważny problem kosmetyczny. Leczenie tych zmian polega na zastosowaniu tzw. elektrokoagulacji, bądź laserów naczyniowych (argonowy, barwnikowy, KTP), lub specjalnego urządzenia emitującego bardzo silne światło (photoderm). Zabieg polega na nakłuwaniu poszerzonych naczyń krwionośnych przez skórę, za pomocą drobnej igły, będącej końcówką aparatu wytwarzającego prądy wysokiej częstotliwości. Wyzwolona w ten sposób energia termiczna pozwala na zamknięcie światła naczynia. Zabiegi wykonuje się zwykle w znieczuleniu miejscowym kremem EMLA. Bezpośrednio po zabiegu obszary leczone smarowane są maścią antyseptyczną. W ciągu kilku dni po zabiegu zalecane jest mycie twarzy z użyciem delikatnych środków myjących oraz smarowanie maścią zawierającą antybiotyk. Gojenie zmian następuje w ciągu kilku dni. Powstałe drobne, punktowe blizenki, początkowo wyraźniejsze, z czasem ulegają zanikowi. W przypadku większych obszarów zmian naczyniowych konieczne bywa kilkakrotne wykonywanie zabiegu w odstępach 2 - 3 tygodniowych.
Zwolnienie z pracy zwykle nie jest konieczne.
| strona główna > zabiegi  
Korekcje za pomocą tzw. wypełniaczy Pod pojęciem wypełniaczy rozumie się preparaty pochodzenia biologicznego, lub sztucznego, podawane w formie zastrzyków śródskórnych lub podskórnych. Wskazaniami do tego rodzaju zabiegów są najczęściej zagłębione blizny potrądzikowe i pourazowe, drobne zmarszczki, szczególnie między brwiami, wokół powiek i ust, oraz zbyt małe usta. Klasycznym preparatem z tej grupy jest kolagen bydlęcy. W zależności od jego rodzaju oraz miejsca podania, korzystny efekt utrzymuje się przez 6 do 24 miesięcy, po takim czasie zabieg z reguły należy powtórzyć. Nowsze preparaty, dające podobną trwałość efektu wykonane są na bazie kwasu hialuronowego. W celu uzyskania bardziej trwałego efektu do preparatów kolagenowych bądź hialuronowych dodaje się obecnie tworzywa sztuczne, głównie na bazie akrylu, w postaci drobnych, nie ulegających przemieszczeniu i wchłonięciu cząsteczek, lub hydrożelu akrylowego. Możliwe jest zastosowanie jako wypełniacza własnej tkanki go tłuszczowej. Po zabiegu śródskórnego bądź podskórnego podawania wypełniaczy skórę pokrywa się maścią z zawartością antybiotyków. W ciągu kilku pierwszych dni konieczne jest przemywanie twarzy delikatnymi środkami myjącymi, a następnie pokrywanie maścią. Przez dwa do trzech dni może utrzymywać się obrzęk. Po trzech dniach można stosować makijaż.
Zwykle nie ma konieczności przerywania pracy zawodowej.
| strona główna > zabiegi  
Peeling (chemiczne złuszczanie skóry) Peeling to kontrolowane złuszczanie skóry na skutek działania pewnych substancji pochodzenia chemicznego lub biologicznego. Wyróżnia się peelingi powierzchowne (wykonywane głównie w gabinetach kosmetycznych), średniej głębokości i głębokie (muszą być wykonywane przez lekarzy). Do najczęściej stosowanych środków zalicza się: kwas trójchlorooctowy, rezolcinol, kwas salicylowy, fenol, alfahydroksykwasy (kwasy owocowe), peeling azjatycki, a także różnorodne gotowe, przygotowane fabrycznie preparaty. Peelingi głębokie dają efekt wygładzenia, wzmocnienia skóry twarzy, likwidują drobne zmarszczki, i przebarwienia. Ich korzystne efekty zależą między innymi od ujednolicenia i pogrubienia podnaskórkowej warstwy kolagenowej w skórze właściwej oraz zmniejszenia ilości komórek barwnikowych w naskórku. Peeling jest także doskonałym uzupełnieniem operacji plastycznej twarzy i powiek, może dopomóc w likwidacji drobnych zmarszczek wokół ust, powiek, czy na czole, trudnych do skorygowania metodami ściśle chirurgicznymi. Wykonuje się peelingi całej twarzy oraz zabiegi regionalne - wokół ust, wokół oczu oraz między brwiami a nasadą nosa. W przypadku peelingów głębokich wykonuje się zabiegi w narkozie lub tzw. sedacji. Należy spodziewać się silnego pieczenia w ciągu pierwszego dnia, następnie niewygód związanych z wysiękiem, tworzeniem się i złuszczaniem powierzchownych strupów. Po około 7 dniach następuje ich oddzielenie i uwidocznienie zregenerowanej skóry, początkowa bardzo wysuszonej i wrażliwej na drobne otarcia i nasłonecznienie. Skórę należy wówczas ostrożnie myć delikatnymi środkami i nawilżać (kremy nawilżające). Przez kilka tygodni może utrzymywać się zaczerwienienie, w wyjątkowych przypadkach przedłuża się nawet do kilku miesięcy. Przez przynajmniej pół roku należy unikać nasłoneczniania i stosować preparaty chroniące przed promieniami UVA i UVB.
Średni okres absencji w pracy po głębokim złuszczaniu skóry twarzy wynosi 10 dni, po peelingu średniej głębokości 5-7 dni.
| strona główna > zabiegi  
Guzki skóry i tkanki podskórnej U wielu ludzi spotyka się różnorodne guzki skóry (znamiona barwnikowe, brodawki łojotokowe, włókniaki, modzele, żółtaki) i tkanki podskórnej (kaszaki, tłuszczaki). Większość tego typu zmian nie stanowi wskazania do zabiegu. Jeżeli jednak zmiany te przeszkadzają pacjentom z powodów kosmetycznych lub funkcjonalnych, bądź też podejrzane są pod względem onkologicznym, należy je usunąć. Guzki skóry i tkanki podskórnej usuwać można za pomocą wycięcia chirurgicznego. Powstałe po wycięciu drobne ubytki zamyka się zwykle za pomocą szwów, blizny mają zwykle linijny kształt. Także guzki tkanki podskórnej usuwa się poprzez linijne cięcia. Tak powstałe ranki zamyka się delikatnymi szwami. Opatrunki utrzymuje się zwykle przez okres jednego tygodnia, również przeciętnie po tym czasie wyjmuje się szwy. Często przy zmianach nie złośliwych, nie budzących podejrzenia nowotworowego bardzo przydatne jest leczenie laserem chirurgicznym, tzw. odparowanie tkanek. Pozostawione po laserze ślady bywają w niektórych lokalizacjach korzystniejsze kosmetycznie, w porównaniu do blizn chirurgicznych. Jeżeli guzki odparowane są laserem, należy powstały strup aż do samoistnego odpadnięcia przemywać spirytusem salicylowym. Strup odpada zwykle po okresie tygodnia do dwóch tygodni, pozostawiając okrągłą płaską bliznę. W celu uzyskania najlepszego efektu dobrze jest po zagojeniu pielęgnować blizny z zastosowanie specjalnych preparatów, najczęściej zawierających wyciąg z cebuli. Systematyczne, mocne wcieranie maści bądź kremów w blizny, wykonywane nawet przez rok po zabiegu, działa korzystnie na ich wygląd. Często, np. w przypadkach drażnionych znamion barwnikowych wskazane jest wykonanie badania mikroskopowego, histologicznego pobranych tkanek.
Po zabiegach usuwania drobnych guzków skóry i tkanki podskórnej może być konieczne kilkudniowe zwolnienie z pracy.